Aby zachęcić dzieci do uprawiania sportu trzeba najpierw zrozumieć co je od tego sportu odciąga. Moim zdaniem największym zagrożeniem dla rozwoju zdrowego społeczeństwa jest świat wirtualnej rozrywki, często dużo bardziej atrakcyjny niż rzeczywistość.

Sam mam nastoletniego syna, który jak wszystkie moje dzieci jest dla mnie największym skarbem. Wielu jego rówieśników wybiera gry komputerowe zamiast sportu. Trudno się zresztą dziwić, w świecie wirtualnym mamy wybuchy, strzelaniny, pościgi, a bohater, którym sterujemy może wykonywać nadludzkie czynności. Natomiast lekcje WF-u w prawie każdej szkole wyglądają tak samo, nauczyciel rzuca piłkę do siatkówki, koszykówki lub piłki nożnej i ma podopiecznych z głowy. To, ile dzieci wynoszą z tych zajęć zdaje się nikogo nie interesować.


Uważam, że kluczem do sukcesu jest urozmaicenie programu lekcji WF-u tak, aby był atrakcyjny i zróżnicowany. Myślę, że dobrą propozycją jest wprowadzenie elementów sportów walki, mocowania i ćwiczeń poprawiających ogólną sprawność ruchową. Taka ogólnorozwojówka stanowi podstawę dla każdej dyscypliny sportowej i przyda się zarówno w piłce nożnej jak i zapasach.

W prawdziwym świecie nie mamy kilku żyć. Nie skaczemy po dachach i nie pokonujemy w pojedynkę 100 przeciwników. W świecie wirtualnym wszystko przychodzi szybko i łatwo. W rzeczywistości trzeba ciężko pracować, aby osiągnąć sukces. Nie oznacza to jednak, że praca nad sobą musi być nudna. Mam ambicję, aby pokazać jak ciekawe mogą być zajęcia z wychowania fizycznego. Wierzę, że projekt „Zapasy w każdej szkole” sprawi, że młodzież z przyjemnością będzie uczestniczyła w lekcjach WF-u, które przestaną się opierać na schemacie „macie piłkę i grajcie”.